درس‌نامه
هر صدایی از لرزیدن چیزی به وجود می‌آید. وقتی به دف ضربه می‌زنیم، پوسته‌ی آن می‌لرزد و صدا تولید می‌شود. وقتی حرف می‌زنیم، تارهای صوتی در گلوی ما می‌لرزند.
صدا برای رسیدن به گوش ما به ماده نیاز دارد. صدا از هوا، آب و جامدهایی مثل چوب و دیوار عبور می‌کند، اما در فضای خالی (خلأ) منتقل نمی‌شود.
- بلند و آهسته: هرچه محکم‌تر به دف ضربه بزنیم، صدایش بلندتر می‌شود.
- زیر و بم: صدای جیک‌جیک گنجشک زیر است و صدای ماغ کشیدن گاو بم است.
- پژواک: وقتی صدا به دیوار یا کوه بخورد و برگردد، آن را دوباره می‌شنویم.
گوشت را روی میز بگذار و از دوستت بخواه آهسته با انگشت به آن سر میز ضربه بزند. صدا را واضح‌تر از وقتی که سرت را از روی میز برداشته‌ای می‌شنوی؛ چون صدا از چوب بهتر از هوا عبور می‌کند.
با دو لیوان کاغذی و یک نخ بلند می‌توانی تلفن نخی بسازی. وقتی نخ کشیده باشد و دوستت در یک لیوان حرف بزند، لرزش صدا از راه نخ به لیوان تو می‌رسد و صدایش را می‌شنوی. اگر نخ شل باشد، صدا به‌خوبی منتقل نمی‌شود.
نکته: صداهای خیلی بلند به گوش آسیب می‌زنند. صدای هدفون را زیاد نکن و در جاهای خیلی پرسروصدا مدت زیادی نمان.