درس‌نامه
کلمه‌های هم‌آوا کلمه‌هایی هستند که یکسان خوانده می‌شوند، اما املا و معنایشان فرق دارد. برای نوشتن درست آن‌ها، باید از روی معنای جمله بفهمیم کدام شکل درست است.
- «خار»: تیغ گیاه. «خوار»: پست و بی‌ارزش؛ و در کلمه‌هایی مثل «گیاه‌خوار» یعنی خورنده.
- «خاستن»: بلند شدن، مثل «برخاستن». «خواستن»: چیزی را طلب کردن یا آرزو داشتن.
- «صد»: عدد ۱۰۰. «سد»: دیوار بزرگی که جلوی آب رودخانه را می‌گیرد.
- «غذا»: خوراک. «قضا»: سرنوشت؛ «از قضا» یعنی اتفاقاً.
- «حیات»: زندگی. «حیاط»: فضای باز خانه یا مدرسه.
- «خویش»: خود. «خیش»: وسیله‌ای قدیمی برای شخم زدن زمین.
«سفر» و «صَفَر»، و «عرض» و «ارز» نیز هم‌آوا هستند: «سفر» یعنی رفتن به جایی دور و «صَفَر» نام یکی از ماه‌های قمری است (عدد ۰ را «صِفر» می‌خوانیم)؛ «عرض» یعنی پهنای چیزی و «ارز» یعنی پول کشورهای دیگر.
«بچه‌ها در حیاط مدرسه بازی می‌کنند.» (فضای باز مدرسه)
«آب برای حیات گیاهان لازم است.» (زندگی)
«دانش‌آموزان به احترام معلّم از جا برخاستند.» (بلند شدند)
«از دوستم خواستم مدادش را به من قرض بدهد.» (درخواست کردم)
نکته: اول معنای جمله را بفهم، بعد شکل درست کلمه را انتخاب کن. کلمه‌های هم‌خانواده هم کمک می‌کنند: «خواستن» با «خواهش» و «درخواست» هم‌خانواده است، پس «و» دارد.