درسنامه
هر جمله دو بخش اصلی دارد: «نهاد» و «گزاره». نهاد کسی یا چیزی است که دربارهی آن خبر میدهیم. گزاره خبری است که دربارهی نهاد میدهیم.
«گنجشکها روی درخت آواز میخوانند.»
نهاد: گنجشکها
گزاره: روی درخت آواز میخوانند
«دوست خوب من به مسافرت رفت.»
نهاد: دوست خوب من
گزاره: به مسافرت رفت
- فعل همیشه در گزاره است.
- نهاد معمولاً در آغاز جمله میآید.
- نهاد ممکن است یک کلمه باشد، مثل «مریم»، یا چند کلمه، مثل «دوست خوب من».
- برای پیدا کردن نهاد بپرس: چه کسی؟ یا چه چیزی؟ مثلاً: چه کسی به مسافرت رفت؟ دوست خوب من.
هر چه در جمله غیر از نهاد باشد، جزو گزاره است؛ یعنی گزاره همهی جمله است به جز نهاد.
نکته: نهاد و فعل با هم هماهنگاند: «بچهها آمدند»، «من آمدم». (اگر نهاد جمعِ چیزهای بیجان باشد، فعل گاهی مفرد میآید: «دستهای مادر نرم است».) گاهی نهاد را نمیآوریم، چون از شناسهی فعل پیداست: در جملهی «دیروز به پارک رفتیم.» نهاد «ما» است.