ترکیب وصفی و ترکیب اضافی

درس‌نامه

گاهی دو کلمه با صدای «ـِ» به هم وصل می‌شوند و یک ترکیب می‌سازند؛ مثل «کیفِ قرمز» و «کیفِ مریم». این ترکیب‌ها دو گروه‌اند: ترکیب وصفی و ترکیب اضافی.

در ترکیب وصفی، کلمه‌ی دوم «صفت» است و چگونگی کلمه‌ی اول را می‌گوید. به کلمه‌ی اول «موصوف» می‌گوییم؛ مثل «کیفِ قرمز»، «گلِ زیبا» و «کوچه‌ی باریک».

در ترکیب اضافی، کلمه‌ی دوم اسم یا ضمیر است و نشان می‌دهد کلمه‌ی اول مال کیست یا به چه چیزی مربوط است. به کلمه‌ی اول «مضاف» و به کلمه‌ی دوم «مضاف‌الیه» می‌گوییم؛ مثل «کیفِ مریم»، «درِ کلاس» و «کتابِ من».

نکته: آزمون «تر»: اگر بتوانی به کلمه‌ی دوم «تر» اضافه کنی و ترکیب معنا داشته باشد، معمولاً ترکیب وصفی است: «گلِ زیباتر»، «کیفِ قرمزتر». اما «کیفِ مریم‌تر» معنا ندارد، پس «کیفِ مریم» ترکیب اضافی است.