درس‌نامه
فعل مثبت نشان می‌دهد کاری انجام می‌شود یا انجام شده است؛ مثل «می‌روم» و «نوشتم». فعل منفی نشان می‌دهد کاری انجام نمی‌شود یا انجام نشده است؛ مثل «نمی‌روم» و «ننوشتم». برای منفی کردن فعل، «نـ» را به آغاز آن اضافه می‌کنیم.
«می‌خوانم» و «نمی‌خوانم»
«خوردیم» و «نخوردیم»
«می‌آیند» و «نمی‌آیند»
«هوا سرد است» و «هوا سرد نیست»
فعل امر برای دستور دادن یا خواهش کردن است؛ مثل «برو»، «بنویس» و «بنشین». فعل امر معمولاً با «بـ» شروع می‌شود. برای چند نفر، یا برای احترام، «ـید» می‌گیرد: «بنویسید».
فعل نهی، منفیِ فعل امر است و کسی را از انجام کاری بازمی‌دارد. برای ساختن آن، به جای «بـ»، «نـ» می‌گذاریم: «برو» و «نرو»، «بنویس» و «ننویس»، «بدوید» و «ندوید».
نکته: در فعل‌هایی مثل «گوش کردن» و «بازی کردن» که از یک کلمه و یک فعل ساخته شده‌اند، «نـ» به بخش فعلی، یعنی بخش دوم، می‌چسبد: «گوش کن» و «گوش نکن»، «بازی کردیم» و «بازی نکردیم».