زاویه‌ها

درس‌نامه

وقتی دو نیم‌خط از یک نقطه شروع شوند، یک زاویه می‌سازند. به آن نقطه «رأس» و به دو نیم‌خط «ضلع‌های زاویه» می‌گوییم. اندازه‌ی زاویه را با نقاله و با واحد «درجه» اندازه می‌گیریم.

• زاویه‌ی تند: کمتر از ۹۰ درجه؛ مثل ۴۵ درجه.
• زاویه‌ی راست (قائمه): دقیقاً ۹۰ درجه؛ مثل گوشه‌ی کتاب.
• زاویه‌ی باز: بیشتر از ۹۰ درجه و کمتر از ۱۸۰ درجه؛ مثل ۱۲۰ درجه.
• اگر دو ضلع در یک راستا باشند و یک خط صاف بسازند، زاویه ۱۸۰ درجه است.

برای تشخیص سریع، گوشه‌ی یک کاغذ را که زاویه‌ی راست است، روی رأس زاویه بگذار: اگر زاویه از گوشه‌ی کاغذ تنگ‌تر بود، تند است و اگر گشادتر بود، باز است.

نکته: اندازه‌ی زاویه به درازی ضلع‌ها ربطی ندارد و فقط به اندازه‌ی باز بودن آن‌ها بستگی دارد. اگر ضلع‌های یک زاویه را بلندتر بکشی، زاویه بزرگ‌تر نمی‌شود.