درسنامه
تشدید «ـّ» روی حرفی مینشیند که باید آن را دو بار بخوانیم. به جای اینکه آن حرف را دو بار بنویسیم، یک بار مینویسیم و تشدید را رویش میگذاریم.
«بچّه» ← «بَچ / چه»
«اوّل» ← «اَو / وَل»
«معلّم» ← «مُ / عَل / لِم»
«نجّار» ← «نَج / جار»
تنوین «ـً» معمولاً روی «ا» در آخر کلمه میآید و صدای «ـَن» میدهد. مثلاً «حتماً» را «حَتمَن» میخوانیم.
«حتماً» ← «حَتمَن»
«فوراً» ← «فورَن»
«مثلاً» ← «مَثَلَن»
«لطفاً» ← «لُطفَن»
نکته: تنوین فقط در بعضی کلمههایی میآید که از زبان عربی به فارسی آمدهاند. «حتماً» را «حتمن» ننویسیم.
نکته: گاهی در کتابها و روزنامهها نشانهی تشدید را نمیگذارند، ولی آن حرف باز هم دو بار خوانده میشود؛ مثلاً «اول» را «اَوّل» میخوانیم.